วันจันทร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

รูปการปฏิบัติงาน (ว.4)

          ภาพทั้งหมดที่ปรากฏนี้เป็นการปฏิบัติงานของทางศูนย์กู้ภัยหางดงอ.หางดง จ.เชียงใหม่ ซึ่งการนำเสนอภาพเหล่านี้ผู้สร้างมิได้มีเจตนาที่จะนำภาพผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตมาประจานหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆทั้งสิ้น เพียงเพื่อต้องการให้เป็นอุทาหรณ์ ข้อคิด และเกิดความตระหนัก ของผู้คนที่ใช้ชีวิตใช้รถใช้ถนนในปัจจุบัน...โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม
***(ซึ่งปัจจุบันศูนย์กู้ภัยอ.หางดง จ.เชียงใหม่ถูกปิดลงด้วยคำสั่งอำนาจบารมีของคนที่เห็นผลประโยชน์ของตนเป็นใหญ่เพียงแค่คนเดียว)***




เหตุรถทัร์ตกข้างทาง ถนนสายเชียงราย-ดอยสะเก็ด


ถูกรถลากไปกับถนนหลายสิบเมตร




ซิ่งรถ จยย.ชนทะลุ+กองกระเบื้องหลังคา


ถูกปืนลูกซองยิงเสียชีวิต



รถชน


ดูไว้กรีดมือเป็นไง

....


รถ จยย.




วัยรุ่นใจแตก ทำแ้ท้งทิ้งลูกลงข้างทาง




งมศพผู้เสียชีวิต หลายวัน

 

ทะเลาะวิวาท เพราะเมาสุรา


จยย.เสียชีวิตคาที่


จยย.เสียชีวิต


ถูกอาวุธปืน M-16 ยิงกลางสี่แยก



จยย.


บุคลากร


บุคลากรในระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน 
(Emergency Medical Service System - EMSS)

บุคลากรต่างๆใน EMSS มีดังนี้
                      1. บุคลากรด่านหน้า (First Responder - FR)
                       2. เจ้าหน้าที่กู้ชีพขั้นพื้นฐาน (Emergency Medical Technician Basic - EMT-B) 
                       3. เจ้าหน้าที่กู้ชีพขั้นกลาง (Emergency Medical Technician Intermediate - EMT-I) 
             4. เจ้าหน้าที่กู้ชีพขั้นสูง (Paramedic) 
                       5. เจ้าหน้าที่สื่อสาร (Emergency Medical Dispatcher - EMD)



1. บุคลากรด่านหน้า (FR)


           บุคลากรด่านหน้ามักจะเป็นบุคคลคนแรกๆที่จะได้พบผู้ป่วย อาจ
เป็นใครก็ได้ เช่น ตำรวจจราจร พนักงานดับเพลิง เจ้าหน้าที่รักษา
ความปลอดภัย เจ้าหน้าที่กู้ภัย หรืออาสาสมัครกู้ภัยต่างๆ
บุคลากรด่านหน้าจำเป็นต้องมีความรู้ด้านการช่วยเหลือผู้ป่วยฉุก
เฉินอยู่บ้างโดยเขาจะเป็นผู้ที่เข้าไปดูอาการของผู้ป่วยและรายงาน
ข้อมูลให้หน่วยกู้ชีพทราบถ้าต้องการรถพยาบาลระหว่างที่รถพยาบาล
เดินทางมาที่เกิดเหตุบุคลากรด่านหน้าจะไม่เคลื่อนย้าย
ผู้ป่วยโดยไม่จำเป็น แต่จะดูแลผู้ป่วย เช่น ถ้าไม่หายใจก็จะ
ทำการCPR ถ้ามีอาการบาดเจ็บก็จะทำการปฐมพยาบาลตามสมควร
       ในประเทศไทย บุคลากรด่านหน้ามักจะเป็นภาระของอาสาสมัคร
กู้ภัยซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะในกรุงเทพฯจะมีอาสา
สมัครหน่วยแพทย์กู้ชีวิตจำนวนหลายพันคนคอยทำหน้าที่ตรงนี้อยู่ 
และกระทรวงสาธารณสุขได้ทำการอบรมบุคลากรด่านหน้าขึ้นบ่อยครั้ง 
โดยเนื้อหาหลักสูตรจะครอบคลุมการช่วยเหลือในภาวะฉุกเฉินเบื้องต้น แ
นะนำระบบ EMS ใช้เวลาประมาณ 4-5วันเพื่อพยายามผลักดันให้
เป็นส่วนหนึ่งของ EMSS

2. เจ้าหน้าที่กู้ชีพขั้นพื้นฐาน (EMT-B)

       เป็นบุคลากรหนึ่งใน EMSS มีความสามารถในระดับสูงกว่าFR
สามารถให้การช่วยเหลือในภาวะฉุกเฉินที่หลากหลายมากขึ้นได้ดีกว่า
เจ้าหน้าที่ EMT-B มักจะไปกับพร้อมกับรถพยาบาล โดยสามารถใช้
อุปกรณ์ในการ ยึดตรึงผู้บาดเจ็บ (immobilization) และการเคลื่อนย้าย

ผู้ป่วยด้วยวิธีต่างๆสำหรับหลักสูตร EMT-B ที่กระทรวงสาธารณสุข
ทดลองผลิตออกมานั้นประกอบด้วยการอบรมในหัวข้อต่างๆ 
มีการปูพื้นฐานทางด้านการแพทย์ด้านกายวิภาคและศึกษาระบบต่างๆ
ในร่างกาย มีการอบรมการช่วยเหลือต่างๆ ที่กระทำภายนอกร่างกาย
(Basic Life Support - BLS) รวมทั้งการช่วยทำคลอดและทราบขั้นตอนของ
EMT-I หรือ Paramedic ในการทำการช่วยเหลือเชิงรุก(Advance Life 
Support - ALS) ได้เพื่อให้สามารถช่วยเหลือบุคลากรเหล่านั้นใส่ท่อช่วยหายใจ
(Endotracheal Intubation) และให้น้ำเกลือ (Starting IV)ได้สำหรับหลักสูตร
EMT-B ของกระทรวงสาธารณสุขนั้น มีระยะเวลาการอบรมทั้งหมดจำนวน 
110 ชั่วโมง ใช้ระยะเวลา 1เดือนเต็ม รวมทั้งมีการฝึกภาคปฏิบัติในห้องฉุกเฉิน
ของโรงพยาบาลภายใต้การกำกับของแพทย์และพยาบาล



3. เจ้าหน้าที่กู้ชีพขั้นกลาง (EMT-I)


        EMT-I จะมีความสามารถมากกว่า EMT-B โดยสามารถทำ
การช่วยเหลือ ระดับ ALS ได้บางอย่าง เช่น การกระตุ้นหัวใจ
ด้วย defibrillation อัตโนมัติ (แต่ต้องได้รับการอนุมัติจาก
แพทย์เสียก่อน)

มหาวิทยาลัยขอนแก่นได้เริ่มผลิต EMT-I มาตั้งแต่ปี 2537
โดยใช้หลักสูตรของ สถาบันพระบรมราชชนก วิทยาลัยการ
สาธารณสุขสิรินธร โดยผลิตนักศึกษารุ่นแรกในปี 2539 ผลิต
รุ่นละ 16 คน ปัจจุบันมีนักศึกษาจบหลักสูตรดังกล่าว ออกมา
แล้ว 3 รุ่น และได้บรรจุเป็นเจ้าหน้าที่กู้ชีพ โดยใช้ตำแหน่ง
ข้าราชการ เจ้าพนักงานสาธารณสุขชุมชนประจำสาธารณสุข
จังหวัดต่างๆ


4. เจ้าหน้าที่กู้ชีพขั้นสูง (Paramedic)

     Paramedic สามารถให้การช่วยเหลือในระดับสูงที่สุดใน EMSS 
โดยจะสามารถให้การช่วยเหลือเชิงรุก (ALS)ได้ในสภาวะแวดล้อมนอก

โรงพยาบาล(pre-hospital care)ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าทำได้ดีกว่าแพทย์ 
เพราะแพทย์ทั่วๆ ไปไม่เคยรักษาคนไข้ในสภาวะแวดล้อมนอกโรงพยาบาล
มาก่อน ซึ่งกล่าวได้ว่าต่างจากสภาพแวดล้อมภายในโรงพยาบาลอย่างมาก
ตัวอย่างเช่น ความไม่พร้อมของแสงไฟ และมีเสียงรบกวนที่ดังจากยวดยานบนถนน
ตลอดเวลาทำให้ฟังเสียงชีพจรไม่ได้ยิน Paramedic สามารถให้การรักษาคนไข้โดย
การให้น้ำเกลือ, ให้ยาฉีดเข้ากล้ามเนื้อ และฉีดเข้าหลอดเลือดดำ,

ให้การกระตุ้นหัวใจด้วยไฟฟ้าทั้งนี้ต้องอยู่ภายใต้ขั้นตอน protocol
 ของศูนย์บัญชาการที่มีหัวหน้าแพทย์(Medical Director)กำกับอีกทีหนึ่ง
ตามที่ได้ตกลงกันเอาไว้
        ซึ่งในขณะนี้ประเทศไทยยังไม่มี paramedicที่เกิดขึ้นจากหลักสูตรอบรม
เพื่อการนี้โดยเฉพาะ หลักสูตรอยู่ในขั้นเตรียมการโดยกระทรวงสาธารณสุข
ในแผนคาดว่าจะอบรมต่อยอดจาก EMT-I ที่ผลิตโดยสถาบันพระบรมราชชนก
วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร



5. เจ้าหน้าที่สื่อสาร (EMD)


        บุคลากรที่ได้รับการอบรมขึ้นพิเศษเพื่อทำหน้าที่รับโทร
ศัพท์ขอความช่วยเหลือฉุกเฉินทางการแพทย์ สามารถซัก
ถามรายละเอียดอาการผู้ป่วยให้คำแนะนำในการช่วยเหลือ
เบื้องต้นก่อนที่จะประสานงานเพื่อส่งรถพยาบาลออกไปใน
ที่เกิดเหตุ โดยทั่วไป EMD จะใช้เทคนิคในการถามอาการ
ผู้ป่วยอย่างเป็นขั้นตอน และจะมีสมุดคู่มือเป็นขั้นตอน
(flow chart) เพื่อช่วยในการสอบถามและให้คำแนะนำต่างๆ

ในประเทศไทยยังไม่มีการจัดตั้ง EMDอย่างเป็นทางการ
ปัจจุบันใช้เจ้าหน้าที่วิทยุประจำศูนย์กู้ชีพเป็นผู้รับโทรศัพท์
และประสานงานผ่านหัวหน้าแพทย์ (Medical Director)
เป็นหลัก หรือบางแห่งจะใช้พยาบาลห้องฉุกเฉินเป็นผู้รับ
โทรศัพท์และประสานงานกับศูนย์วิทยุอีกทีหนึ่ง

วันพฤหัสบดีที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

อุปกรณ์กู้ชีพ


รถกู้ชีพ

 อุปกรณ์ต่างๆที่ใช้กันในรถพยาบาล กู้ชีพ กู้ภัยได้รับการพัฒนา 
มาเพื่อรองรับกับการใช้งานในการช่วยชีวิต 
ในสภาพแวดล้อมนอกโรงพยาบาล
อุปกรณ์หลายอย่างจึงได้รับการพัฒนาขึ้นมาโดยเฉพาะ
 ทำให้รถพยาบาล กู้ชีพ กู้ภัย ในหน่วย EMS เปรียบ เสมือน


"ห้องฉุกเฉินเคลื่อนที่" สมมติฐานเป็นห้อง
ฉุกเฉินของโรงพยาบาล และ
มีส่วนสำคัญอย่างยิ่ง

ที่ทำให้ผู้ป่วยฉุกเฉิน
มาถึง โรงพยาบาลในสภาพที่ปลอดภัย 

หรือมีอาการดีขึ้น


อุปกรณ์การเคลื่อนย้าย
(Extrication Equipment)



                เปลเคลื่อนย้าย เปลชนิดนี้ใช้ในรถพยาบาล กู้ชีพ กู้ภัย ทั่วไปมีล้อเลื่อนและอุปกรณ์ยึดตัวกับรถ อาจสามารถปรับระดับได้โดยการปรับส่วนขาให้สูงขึ้นเพื่อจัดท่าผู้ป่วยป้องกันการช็อก 

               เปลตัก (scoop) เปลชนิดนี้ถูกออกแบบมาเพื่อให้สะดวกในการยกตัวผู้ป่วยสามารถถอดแยกออกได้เป็น 2 ข้างเพื่อสอดเข้าใต้ตัวผู้ป่วย รถพยาบาลในประเทศไทยมักจะใช้เปลชนิดนี้กันมากเพราะใช้ได้ง่าย แต่ในขณะเดียวกันเปลแบบนี้ขาดการรองรับบริเวณกระดูกสันหลัง จึงไม่เหมาะที่จะใช้เคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บที่คาดว่าได้รับอันตรายที่กระดูกสันหลังและลำคอ


                กระดาน (long spinal board) อุปกรณ์ชนิดนี้ทำจากไม้ หรือ พลาสติกแข็ง ใช้เคลื่อนย้าย
ผู้บาดเจ็บที่คาดว่ากระดูกสันหลังและกระดูกคอได้รับอันตราย เช่น ผู้บาดเจ็บที่ตกจากที่สูงเกิน ผู้บาดเจ็บจากอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ เมื่อใช้กระดาน spinal board นี้แล้วจะช่วยป้องกันอันตรายแก่กระดูกสันหลังได้เต็มที่เพราะกระดูกสันหลังผู้บาดเจ็บเป็นแนวตรงโดยตลอด โดยปัจจุบันเป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย

อุปกรณ์ยึดตรึง
(Immobilization Equipment)


                rigid collar ผู้บาดเจ็บจากอุบัติเหตุ (trauma) ที่มีการกระแทกอย่างแรงที่ศีรษะ หรือ คอ 
การใช้collar จะช่วยยับยั้งและป้องกันการอันตรายที่จะเกิดขึ้นจากการเคลื่อนย้ายนำส่งโรงพยาบาลได้




                head immobilizer เช่นเดียวกับ collar การใช้ head immobilizer จะช่วยยับยั้งอันตรายที่จะเกิดขึ้นบริเวณคอของผู้ได้รับบาดเจ็บ แต่ด้วยวิธียึดติดศีรษะไม่ให้เคลื่อนไหวการใช้ head immobilizer จะใช้ร่วมกับ collar จึงจะให้ประสิทธิภาพการป้องกันแนวกระดูกคออย่างได้ผลมากที่สุด









               ไม้ดามกระดูก / air splint อุปกรณ์ดามกระดูกชั่วคราวด้วยไม้ splint 
มักจะทำขึ้นด้วยไม้อัดขนาดสั้น-ยาวต่างๆกันไป ปัจจุบันมีผู้ผลิตเครื่องมือสำหรับดาม หรือยึดตรึงกระดูกแบบต่างๆที่มีประสิทธิภาพสูง เช่น การใช้ air splint หรือเฝือกลมเป็นการใช้อากาศดูดหรือเป่าไปในเฝือกพลาสติก ซึ่งต่างกันไปในผู้ปลิตแต่ละราย

อุปกรณ์ช่วยชีวิต
 (Basic Life Support)


            Oxygen ออกซิเจนเป็นองค์ประกอบชนิดหนึ่งในอากาศที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต การเพิ่มปริมาณออกซิเจนแก่ร่างกายให้มากกว่าปกติจึงเป็นการรักษาพยาบาลอย่างหนึ่ง




Airway เครื่องมือป้องกันการอุดตันของทางเดินหายใจ


Trauma Bag กระเป๋าปฐมพยาบาล โดยด้านในจะประกอบด้วยยาและอุปกรณ์ประถมพยาบาลเบื้องต้น

  Credit : ศูนย์กู้ชีพเวียงพิงค์
             กู้ภัยหางดง

วันอังคารที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

ระบบEMS


EMS : Emergency Medical Services
(ระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน)

   ระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน(Emergency Medical Services - EMS) ซึ่งเป็นระบบให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ป่วย และผู้บาดเจ็บ ณ จุดเกิดเหตุก่อนนำส่งโรงพยาบาล(Pre-hospital Care) ได้รับการพิสูจน์ว่าสามารถลดอัตราการเสียชีวิตและพิการได้จริง ซึ่งในเวลานี้ นอกเหนือจากประเทศในยุโรปและอเมริกาซึ่งเป็นผู้นำด้านนี้ ประเทศในเอเชียหลายประเทศก็ได้นำระบบนี้ไปใช้ และประสบความสำเร็จมาแล้ว เช่น จีน ญี่ปุ่น สิงคโปร์ ในประเทศไทย แม้จะมีความพยายามในเรื่องดังกล่าวมา 10-20 ปี แต่ก็กล่าวได้ว่ายังไม่สามารถกำหนดเป็นมาตรฐานการบริการเดียวกันทั่วประเทศได้ เนื่องจากยังไม่มีกฎหมายรองรับ หลักสูตรอบรมผู้ช่วยเหลือ และความตื่นตัวของประชาชนยังมีไม่พอ การช่วยเหลือในความคิดของคนทั่วไปจึงคงมุ่งไปที่การเคลื่อนย้ายคนป่วยส่งโรงพยาบาลเพียงอย่างเดียว ซึ่งเรียกได้ว่าถ้าไม่ถึงห้องฉุกเฉินก็จะไม่มีการรักษาพยาบาลใดๆ ซึ่งอาจจะทำให้คนป่วยมีอาการแย่ลง หรือผู้บาดเจ็บบาดเจ็บเพิ่มมากขึ้นจากการเคลื่อนย้ายที่ผิดวิธี 
    ในที่สุด จึงได้มีความพยายามของหน่วยงานบางกลุ่มที่จัดตั้งระบบการช่วยเหลือผู้ป่วยหรือผู้บาดเจ็บของตนเองขึ้น โดยกำหนดมาตรฐานของตนในด้านต่างๆขึ้นมาเอง เช่น หน่วยกู้ชีพนเรนทร โดยกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข, หน่วยแพทย์กู้ชีวิต วชิรพยาบาล โดยหน่วยงานท้องถิ่นคือกรุงเทพมหานคร, ศูนย์ส่งกลับ ของกรมตำรวจ รวมทั้งรถพยาบาลของโรงพยาบาลเอกชนและในโรงพยาบาลจังหวัดอีกบางแห่ง


ที่มาของระบบ EMS 

      การบริการฉุกเฉินทางการแพทย์เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา ค.ศ.1909 Julian Wise ผู้ซึ่งอายุ 9 ขวบ ได้พบเห็นผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางน้ำโดยบังเอิญโดยไม่มีใครช่วยเหลือ ตั้งแต่วันนั้น เด็กน้อยผู้นี้ได้กลับไปครุ่นคิดว่าน่าจะมีวิธีที่ช่วยเหลือคนในภาวะฉุกเฉินแบบนี้ได้ ค.ศ.1928 ความฝันของ Wise ก็เป็นจริงจากการรวบรวมอาสาสมัครมาเป็น "Roanoke Life Saving and First Aid Crew" ซึ่งได้สร้างผลงานการช่วยชีวิตจนหน่วยงานราชการท้องถิ่นให้ความสนใจ และให้การสนับสนุน ถือเป็นจุดเริ่มต้นของแนวคิดการกู้ภัยและ EMS สมัยใหม่ ในปี ค.ศ.1966 เอกสารวิจัยชิ้นหนึ่ง ชื่อว่า Accidental Death and Disability: The Neglected Disease of Modern Society ได้เน้นย้ำให้เห็นความสำคัญโดยมีหลักฐานยืนยันว่าระบบ EMS สามารถเพิ่มโอกาสในการรอดชีวิตในผู้ป่วยและบาดเจ็บฉุกเฉินก่อนที่จะมารับการรักษาในโรงพยาบาลได้ 

      นับแต่นั้นมาระบบ EMS ในสหรัฐอเมริกาก็ได้รับการพัฒนา มีการออกกฎหมายควบคุมดูแลมาตรฐานของรถพยาบาล วิธีการปฏิบัติงานที่เป็นขั้นตอน(Protocal) และหลักสูตรบุคลากรหลายระดับ เช่น เจ้าหน้าที่กู้ชีพที่เรียกกันว่า Emergency Medical Technician (EMT) และ นักกู้ชีพ(Paramedic) เพื่อใช้เป็นมาตรฐานหน่วย EMS ทั่วประเทศ จนหลายประเทศได้นำแนวคิดดังกล่าวไปดัดแปลงใช้ โดยเฉพาะในทวีปอเมริกาและยุโรป




ที่มา :  http://www.geocities.com/p_tarit/eit.html

บทกวีแห่งกู้ภัย



หน่วยกู้ภัย มีใคร เข้าใจเล่า
คนดื่มเหล้า เข้าใจ ใช้ความหมาย
หน่วยกู้ภัย คือหน่วย ที่ยอมตาย
เพียงร่าง กาย ของคนอื่น ชื่นใช่เรา
คอยปิดทอง หลังองค์ พระ ใครจะรู้
ต้องยืนอยู่ ตามถนน คนมองเห็น
ในสายตา เป็นแค่กุ้ย ชุ่ยเราเป็น
ไม่มองเห็น คุณความ ดี มีเพียงเงา
เงินเดือนเรา แค่เพียง บุญกุศล
ตอนเป็นคน ใช่ได้มา หาความหมาย
ได้แต่เก็บ ไปใช้ ตอนตัวตาย
ไว้เลี้ยงกาย ตอนเป็น ผี ที่โลกา
จงตั้งใจ กู้ภัย ต่อไปเถิด
เป็นหุ่นเชิด คุณความดี ที่จะหาย
จงปิดทอง หลังองค์พระ จนวันตาย
ตราบชีพวาย ก็ไม่เสีย เพื่อตัวคน
---O---
มีหัวใจ เป็นอาสา หน้านับถือ
ชีวิตคือ หน้าที่ มีความหมาย
เพื่อสังคม ช่วยคนเจ็บ เก็บคนตาย
ทำด้วยใจ คนกู้ภัย ใจเกินตัว

~(((((----o----)))))~
เรียกปุ๊บ ต้องมาปั๊บ แม้ยามหลับ จำต้องไป
อุบัติเหตุ มีที่ใด เร็วว่องไว ไม่รอรี
เจ็บป่วย แม้ใครมี เรียกเร็วรี่ ต้องมาทัน
แล้วลอง กลับหลังหัน ไปไม่ทัน ถูกโวยวาย
ขับเร็ว ก็ถูกด่า แช่ง..มันบ้า รีบไปตาย
ขับช้า ด่าว่าควาย ไม่สบาย ผมรอคุณ
คนตาย ก็ไปเก็บ ยังโดนเหน็บ ว่าลักทรัพย์
ปากว่า ตาขยับ เมาเสือกขับ ว่าให้อาย
เงินเดือน ไม่เคยได้ อยู่กันไป ใจเรารัก
อาสา ใจสมัคร ได้เพียงแต่ แค่ความดี
เปิดใจ ให้สักนิด ร่วมอุทิศ เพื่อช่วยเหลือ
เช่นพริก คู่กับเกลือ ความดีนั้น นิรันด์ดร
~(((((----o----)))))~

อุบัติเหตุ ฉุกเฉิน โทร.1669